من و مدادم!
۱۳۸۸ دی ۱, سهشنبه
پدرخوانده
....
پلکهام را می بندم
نور
پلکهام سرخ می شود
شاید هم نارنجی
نارنجی طلایی
.
.
.
سایه
تاریکی
تاریک می شوم
پدرخوانده
قطع نمی شود
تاریک و روشن
...
سردت نیست؟
می گویم
دستامو که بگیری
.دیگه نه
دستهایمان درهم
.به سرپیچ می رسیم
.سردمی شود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر