مسئله اینه که من نمی تونم شون خالی کنم از مسئولیت غم آدم های مهم زندگیم.یعنی اساسن اگه یه روز پکر باشی یا از صبح همین جوری بیخودی حتی دلخور باشی،این منم که هرکاری از دستم برمیاد می کنم.با جون و دل.بدون شک این وضعیت می گذره.