۱۳۸۸ مهر ۳, جمعه

با نگاهت
زيبايي من
جان مي گيرد
از لبخندت
سبز خواهد شد
پيچك خواهش من
و دوباره اين تويي
كه آغاز مي شوي.
پ.ن:
من:بازم من فكر مي كنم اين جا يه جاي اشتباهيه براي اين مني كه منم..اين تويي كه تويي...
پ.ن تر:چشمام فرار مي كرد.نمي دونم چرا!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر